این بار به جملاتی گویا و زیبا درباره اقتصاد سیاسی می پردازم :
آدام اسمیت معتقد است : برای آنکه ملتی از پائین ترین سطح بربریت به بالاترین سطح پیشرفت و رونق برسد٬ تنها مالیات های قابل تحمل ٬ عدالت منصفانه و صلح کافی است ( خدا را شکر تو مملکت ما نه مالیات ها منصفانه است و نه عدالت وجود دارد ) .
تاریخ به ما می آموزد که جنگ و منازعه به همان نسبت که باعث زوال بشریت است ٬ همکاری و همبستگی آنان رونق و خوشبختی را افزایش می دهد .
باز هم آدام اسمیت می گوید که : علل ثروت به کلی از خود ثروت جداست : قدرت تولید ثروت به مراتب پر اهمیت تر از خود ثروت است ( ما ثروت های خدادای داریم اما روش تولید ثروت را بلد نیستیم ) .
باز هم آدام اسمیت : کار عامل افزایش ثروت و بیکاری عامل فقر است ( جامعه خود ما نمونه تمام عیار این نکته است ) .
یک کم در مورد جملاتی که گفتم و رابطه اش با کشور عزیز ؟؟؟!!!!! خودمون فکر کنید ٬ نتیجه اش را به من بگوئید . چی شد فکر کردین ؟
البته بر همگان واضح و مبرهن است که کشور عزیز ما از هیچ نظر دارای مشکل و اینجور حرفها نمیباشد. حتی از نظر اقتصادی!!! استغفرالله!!!
ئه ئه ئه
دیگه نگی ها مهران!
پس منم در سیاست خنگم که!
ولی دلیل نمی شه که.
:)
با همه جملاتش هم که موافق باشم با این قسمتک کار عامل افزایش است و... موافق نیستم .فعلا انها که بیشتر کار می کنند کمتر درامد دارند.
آقا جون افتاده بود!منظورم چیز دیگه ای بود!
من میگم در مورد کشور ما هیچکی نمی تونه چیزی بگه!چون هیچ قانون علت و معلولی وجود نداره.اینجا هر کی قدرت داشته باشه سروره! و هر کی پاچه خواری کنه ممکنه به جایی برسه.
سلام
شاید اگه آدام اسمیتم تو ایران زندگی کرده بود حرفای دیگه ای می زد ...
سربلند بمونی و ایرونی
مهران با عرض معذرت باید بگم منظورم رو نگرفتی از آویزان بودن!
جالب بود...مثه همیشه